Het samenlevingscontract, hoe gewoon is gewoon?

Om bezittingen en huis eerlijk te verdelen, en om elkaar netjes achter te laten als één van ons twee uit de relatie stapt (op welke manier dan ook) werden we bij het kopen van ons huis geadviseerd om een samenlevingscontract af te sluiten. “Gewoon de standaard dan maar?” vroeg de notaris ons. Wij knikten driftig, want normaal zijn we toch gewoon?

 

Toch?

Niet veel later viel het ‘standaard’ contract in mijn mailbox. Onze mond viel open.. Een ouderwets contract, met moeilijke woorden en vele bijzinnen, waarbij uitgegaan wordt van het model dat diegene die het meest verdient ook het meest betaalt. Daarnaast: alle inkomsten worden op dezelfde rekening gezet en hier wordt alles (lees alles, dus ook zijn avondjes in de kroeg en mijn schoenencollectie) van betaald. En, niet te vergeten: gij zult de partner altijd inzicht geven in de persoonlijke administratie.

 

Van twee naar één

Van twee individuen, met eigen portemonnee en uitgaven, worden we in 10 pagina’s en 2 handtekeningen gebombardeerd tot één ding. Vrij absurd. Want al vanaf onze allereerste ontmoeting splitten wij de kosten (nee hoor ik ben geëmancipeerd en betaal mijn eigen drankjes wel). Met het samenwonen kwam er een en/of rekening, maar kleding, uitgaan, vakanties, weekendje weg? #zelfweten #doei. Gewoon van je eigen rekening hoor.

 

Tijdens een rondje navragen bij samenwonende vriendinnen hoorde ik dezelfde geluiden. “Het zou wel lekker zijn als hij meebetaalde aan mijn schoenen en weekendjes weg”, werd er gegrinnikt. “Wel handig als er ooit baby’s zijn misschien en als één van de twee minder kan werken”, werd er beaamt.

 

Heb je weer zo’n stel

Bewapend met een ondergekladderd samenlevingscontract stapten we naar de notaris. Een hoorbare zucht (heb je weer zo’n stel)  toen we onze opmerkingen bij hem aankaarten.  Inclusief een pleidooi dat het echt niet meer van deze tijd is om een stel als één ding te zien. En dat we echt niet willen meebetalen aan elkaars weekendjes weg en kleren. Een korte onderhandeling volgde en een nieuw contract kwam op tafel. De bezittingen zijn verdeeld, de inleg op de familierekening doen we in overleg en schoenen en bier zijn voor eigen rekening. En alles wat we allemaal nog anders willen afspreken kunnen we thuis schriftelijk vastleggen, aldus meneer de notaris.
En daarmee is de kous af. We tekenden de contracten en zijn nog in onderhandeling over de dingen die we nog anders willen. In ieder geval hebben we de zaken op orde en zijn we verbonden tot de hypotheekaflossing ons scheidt.

 

Gek ouderwets samenlevingscontract zeg. Wat is gewoon en hoe gewoon is gewoon dan?

X Finance Chick

1 Discussion on “Het samenlevingscontract, hoe gewoon is gewoon?”
  • Een samenlevingscontract kan wel een gevoelig onderwerp zijn, dat is wat ik merk in mijn omgeving. Toch denk ik dat het belangrijk is om duidelijke afspraken te maken over bezittingen. Je weet nooit óf en hoe je relatie eindigd..

Leave A Comment

Your email address will not be published.